مهارت‌های ارتباطی

روانشناسی ضمایر

چگونه استفاده از ضمیر در کنار سلامت روانی و زناشویی تغییر می کند.

روانشناسی ضمایر

آخرین باری را که با شخصی مخالفت کردید به خاطر دارید؟ چند بار کسی را متهم کردید؟ این کلمات کوچک کاربردی می توانند به طرز شگفت آوری در روابط شخصی قوی باشند.

ما اغلب توصیه هایی در مورد احساسات خود می شنویم و از جملات “من” در درگیری های شخصی استفاده می کنیم، اما آیا این موضوع به زمینه های دیگر نیز منتقل می شود؟ وقتی سر همدیگر فریاد نمی‌زنیم، استفاده از ضمیر به مردم درباره ما چه می‌گوید؟

انتخاب ضمایر علاوه بر اینکه بخشی از نحوه مذاکره ما در میان روابط است، به شیوه‌هایی الگوبرداری می‌کند که چیزهایی مانند سلامت روان، رضایت زناشویی، و پاسخ به عوامل استرس‌زای آسیب‌زا را پیش‌بینی می‌کند.

روانشناسی ضمایر

روانشناس، جیمز پن بیکر، نویسنده کتاب The Secret Life of Pronouns، در کار با چندین همکار، متوجه شد که نحوه استفاده از ضمایر و کلمات کاربردی مختلف ارزیابی شگفت‌آوری خوبی از حالات روانی افراد ارائه می‌کند.

به عنوان مثال ، چندین مطالعه نشان داد که صحبت های من اغلب با افسردگی همراه است. در بررسی مقاله های نوشته شده توسط دانشجویان کالج ، رود ، گورتنر و پنبکر (2004) دریافتند که دانش آموزان افسرده از کلمات (من) بیشتر از دانش آموزان غیر افسرده استفاده می کنند.

در مطالعه‌ای که به شعر شاعرانی که خودکشی کرده‌اند در مقایسه با شاعرانی که خودکشی نکرده اند نگاه می‌کند، میزان بالاتری از کلمات من را پیدا کردند ، که به گفته محققان نشان می دهد که این شاعران به شدت بیشتر به درون یا خود متمرکز بودند.

این مطلب را هم ببینید  4 واکنش منفی در مورد نوع دوستی

اما استفاده از کلمات “من” بیشتر همیشه به این معنی نیست که شما افسرده هستید، به خصوص زمانی که در تعاملات اجتماعی که شامل تفاوت در وضعیت نسبی یا افزایش ارتباط اجتماعی است. برای مثال، صمیمیت با یک دوست اغلب «ما» و «شما» را در همه ما آشکار می‌کند، به عنوان مثال، «چرا نمی‌رویم شام بخوریم، و شما می‌توانید همه چیز را به من بگویید».

اما صحبت کردن با کسی در مورد چیزی که برای یک پروژه به آن نیاز دارید، احتمالاً تغییر به “من” را ضروری می کند. به عبارت دیگر، زمینه‌های مختلف به ضمایر متفاوتی نیاز دارند، اما به نظر می‌رسد که تغییر قابل اندازه‌گیری در ضمایر از «ما» به «من» نشان‌دهنده چیزی در مورد وضعیت عاطفی فرد است.

ضمایر استرس زا

بررسی الگوهای استفاده از ضمیر به این روش می‌تواند به ما در درک نحوه برخورد افراد با تأثیر رویدادهای فاجعه‌بار یا چالش‌برانگیز در مقیاس بزرگ کمک کند.

در بررسی تغییرات استفاده از ضمایر پس از حملات 11 سپتامبر در داده های مکالمه و چت ها/پست های اینترنتی ، محققان دریافتند که کاهش قابل توجهی در استفاده از ضمایر “من” و افزایش استفاده از ” ما ضمایر ، احساس تعلق و تجربه احساسی مشترکی را که این حمله از آن الهام گرفته است ، منعکس می کنیم (Cohn، Mehl، and Pennebaker 2004).

به عبارت دیگر، مردم بیشتر بر روی بخشی از یک جامعه بزرگتر و چگونگی ارتباط این تجربه غم انگیز با دیگران متمرکز شدند.

این احساس وابستگی و تعلق، همانطور که در افزایش “ما” اول شخص جمع در هنگام برخورد با رویدادهای غم انگیز منعکس می شود، به نظر می رسد با نتایج بهتر سلامت روان مرتبط باشد.

این مطلب را هم ببینید  انطباق : 12روشی که بر رفتار تاثیر میگذارد.

به عنوان مثال، افزایش استفاده از «ما» در بین دانشجویان همزمان با کاهش بازدید از یک مرکز بهداشتی دانشگاه برای چند هفته پس از یک فاجعه مستقر در دانشگاه رخ داد (به عنوان مثال، گورتنر و پنه بیکر 2003).

روابط اصلی

به نظر می رسد ازدواج نیز از گفتمان متمرکز ما سود می برد. مطالعات رضایت زناشویی نشان می‌دهد که زوج‌هایی که بیشتر از ضمایر جمع دوم شخص استفاده می‌کنند، مانند ما ، رضایت بیشتری نسبت به زوج‌هایی که بیشتر از کلمات من استفاده می‌کنند، گزارش می‌کنند (Sillars et al 1997).

این تعجب آور نیست اگر فکر کنیم “ما” به عنوان منعکس کننده دیدگاهی نسبت به خود به عنوان بخشی از یک تیم و نه به عنوان یک فرد است.

اما، در یک جدایی عاشقانه یا زمان پر استرس شخصی، تغییر به استفاده از «من» متمرکز بر خود به افراد کمک می کند تا خود را نسبت به جدایی یا عامل استرس زا قرار دهند.

هنگامی که یک رویداد بی ثبات کننده رخ می دهد – چه در زندگی عاشقانه و چه در زندگی حرفه ای – به نظر می رسد افزایش استفاده از “من” با پردازش رویداد و تغییر هویت آنها نسبت به آن ردیابی می شود (Blackburn, K., Brody, N., & LeFebvre, L. 2014).

تحقیقات در زمینه گزارشات خصوصی در مورد انحلال عاشقانه نشان داد که استفاده از ضمایر متمرکز “دیگران” مانند ضمایر سوم شخص او افزایش می یابد. این چندان تعجب آور نیست.

به هر حال ، وقتی ما از شخصی جدا می شویم ، روایت رابطه معمولاً بر این است که فرد چگونه در حساب های پس از جدایی ، حداقل در بازتاب های خصوصی در مورد تجزیه ، چه احساسی داشته ، چگونه عمل کرده یا به کار خود ادامه داده است.

این مطلب را هم ببینید  3 راه برای مدیتیشن و تقویت روحیه با سگ خانگی

همان مطالعه نشان داد که استفاده از ضمایر بیشتر “ما” پس از جدایی ممکن است نشان دهنده مشکل در سازگاری با پایان رابطه باشد.

قدرت ضمایر

“من” و “ما” شاید به نظر نرسد ولی در روابطمان خیلی تاثیر دارند. به نظر می رسد تغییرات در استفاده از ضمیر فرد در طول زمان نشانگر خوبی از سلامت عاطفی، ارتباط با جامعه و وضعیت روابط باشد. بنابراین، در پایان، آنچه در ابتدا ممکن است مانند کلمات کوچک بی‌ضرر به نظر برسد، باید کمی بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

همانطور که تیلور سوئیفت در آهنگ «ME!» خود با شیوایی به اشتراک می‌گذارد، «شما نمی‌توانید «عاشقانه» را بدون «من» بنویسید.» اما شاید بهتر باشد تشخیص دهیم که یک «ما» نیز وجود دارد.

برای مطالعه در رابطه با چرا برخی از لحظات واقعا فراتر از کلمات هستند؟! کلیک کنید.

0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
دکمه بازگشت به بالا
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x