کروناسلامت

کووید و آینده مبهم ما

تاثیر کرونا بر زندگی بشر

کووید و آینده مبهم ما

در طول همه‌گیری، بسیاری از ما، از جمله من، در حال تلاش برای زندگی در «زمان حال» هستیم. که با تمام عدم قطعیتش، شبیه زندگی‌ای که قبلاً داشتیم یا زندگی‌ای که تصور می‌کنیم به آن بازگردیم، نیست.

این تجربه یک نام دارد – محدود بودن.

درک محدودیت و منشأ آن می تواند راه هایی را برای درک بهتر فضای مبهمی که به واسطه کرونا در حال حاضر در آن زندگی می کنیم ، ارائه دهد.

محدودیت چیست؟

آرنولد ون جنپ، انسان شناس اروپایی، در اوایل قرن بیستم پیشگام مطالعه حد و مرز بود.

کار او بر روی فضاهای مرزی بر آیین های گذری متمرکز بود که ما در زندگی از آن عبور می کنیم.

از آن زمان، اصطلاح محدودیت برای توصیف مسیرهایی که هنگام مواجهه با رویدادهای زندگی طی می کنیم، استفاده می شود.

این مواقعی است که ما بین یک مرحله زندگی و مرحله دیگر قرار داریم.

من در طول دوران کار خود بر روی خانواده های افراد مفقود شده مطالعه کرده ام.

این خانواده ها که منتظر بازگشت افراد مفقود شده به خانه هستند ، می توانند احساس محدودیتی را نیز تجربه کنند.

آنها می توانند بین اطمینان و عدم اطمینان در مورد دانستن آنچه برای عزیزانشان اتفاق افتاده و یاد بگیرند که بدون پاسخ زندگی کنند گیر کرده اند.

چیزی که خانواده‌های افراد گمشده به من آموختند این است که چیزی که به ما کمک می‌کند از عدم اطمینان جان سالم به در ببریم، انعکاس ظرفیت خودمان برای تحمل «ندانستن» است.

یک مثال روزمره ممکن است نشستن در امتحان و انتظار برای نتیجه باشد.

این مطلب را هم ببینید  2 راه کاهش ابتلا به کرونا

ممکن است نتوانید از قبل برنامه ریزی کنید و همزمان افکار عبور یا شکست را متعادل می کنید.

این چه ربطی به کووید دارد؟

در طول کووید، اینکه چگونه فکر می‌کنیم زندگی‌مان «باید» کار کند، دیگر وجود ندارد و ما در بلاتکلیفی مانده ایم.

از خود، دیگران یا گوگل می‌پرسیم: «این همه‌گیری چقدر طول خواهد کشید؟»، «چه زمانی قرنطینه به پایان می‌رسد» یا «چه زمانی می‌توانیم با خیال راحت سفر کنیم؟»”.

محدودیت به روش های دیگر نشان داده می شود:

  • از دست دادن آیین های مرحله زندگی مانند پایان ناگهانی سال تحصیلی، اما بدون مراسم رسمی یا فارغ التحصیلی.
  • ماسک بزنیم و فاصله گذاری اجتماعی را رعایت کنیم.
  • پدربزرگ ها و مادربزرگ هایی که اولین نوه خود را در آغوش نگرفته اند و این انتقال را به مرحله جدیدی از زندگی خود انجام نداده اند.

آنها ممکن است بین گفتن “خوب ما حداقل سالم هستیم” زندگی کنند و در عین حال بی سر و صدا از فرصت های از دست رفته شکایت کنند.

اثرات واقعی بر سلامتی وجود دارد

فاصله بین زندگی‌ای که داشتیم و زندگی‌ای که به طور بالقوه می‌توانیم زندگی کنیم، می‌تواند باعث ناراحتی ما شود .

برنامه هایی مثل ایمو، زوم، اسکایپ که تماس تصویری برقرار می کنند اهمیتی ندارند، رفت و آمد با خودروهای اینترنتی یا قدم زدن در خیابان نمی تواند ما را راضی کند.

محدودیت در دوران COVID نیز به طرق دیگر بر سلامت و رفاه ما تأثیر گذاشته است.

افراد مبتلا به اختلالات خوردن هنگام مواجهه با عدم اطمینان، به افزایش رفتارها، به عنوان یک ابزار مقابله ای، اشاره کرده اند.

این مطلب را هم ببینید  3 راه برای مدیتیشن و تقویت روحیه با سگ خانگی

مربیان دیابت خاطرنشان کرده اند که افزایش انزوا و قطع ارتباط از روال های معمول می تواند بر نحوه مدیریت دیابت تأثیر بگذارد.
اما فضای مرزی همچنین می تواند فضای تنفسی برای یادگیری زندگی با عدم اطمینان و غلبه بر آنچه ما را می ترساند فراهم کند.

چگونه با عدم قطعیت کنار بیاییم

برای مدیریت عدم قطعیت، به صورت فردی و جمعی، باید در مورد نحوه دریافت اطلاعات فکر کنیم.

یک مطالعه در ایالات متحده نشان داد جایی که ما برای اطلاعات، برای اطمینان در یک بیماری همه گیر به آن می رویم، علم است.

با این حال، با توجه به تغییرات علم با پیشرفت تحقیقات، پیام های سلامت عمومی نیز می تواند تغییر کند.

بنابراین این جستجوی تکراری برای اطمینان، در دنیایی نامطمئن، یادگیری زندگی با کووید را دشوار می کند.

ما می دانیم که دوره های طولانی عدم اطمینان می تواند بر ظرفیت ما برای مقابله تأثیر بگذارد.

بدون پایه محکم یقین یا “شناخته ها” در زندگی ما، تغییر شکل جهان، از همه گیری، می تواند ناراحت کننده باشد و خواهد بود.

آیا ما واقعاً نیاز داریم که از آخرین تحولات و چرخه های اخبار به روز باشیم؟

من پیشنهاد نمی کنم که علم را به دور از آن رها کنیم.

اما کسانی که در طراحی واکسن، مطالعه روندهای اپیدمیولوژیک یا درمان بیماران کووید پیشرو نیستند، ممکن است دوست داشته باشند با اطمینان در رابطه ما تجدید نظر کنند.

یادگیری “پیشرفت” با تمام پیچ و خم هایی که با علم به سرعت در حال تغییر و عدم اطمینان حاصل می شود چیزی است که ما به آن نیاز داریم.

این مطلب را هم ببینید  تفکر عینی در مورد درگیری های عاشقانه

ما ممکن است زندگی خود را با پذیرش محدودیت در نحوه حرکت روزانه خود بهبود بخشیم تا یاد بگیریم ابهام را تحمل کنیم.

پذیرش ناشناخته ها ساده نیست.

با این حال در این همه گیری ، یادگیری پذیرش توصیه های بهداشت عمومی (و علمی که آن را پایه گذاری می کند) ممکن است تغییر کند بخشی از زندگی در یک رویداد جهانی است.

ندانستن این که هفته آینده چگونه خواهد بود و یافتن راه هایی برای “تحمل ابهام” جایی است که ما در حال حاضر در آن هستیم.

ما می‌توانیم با پیدا کردن برنامه‌های روزمره تحت کنترل خود، لحظات کوچکی از روز که با یک فرد، طبیعت یا فعالیتی ارتباط برقرار می‌کنیم که به ما یادآوری می‌کند کجا هستیم و کی هستیم، به خود کمک کنیم.

ما همچنین به فضایی نیاز داریم تا با خیال راحت از خسارات کوچک و بزرگی که کووید ایجاد کرده است غصه بخوریم.

ما باید بپذیریم که در سطح جهانی، ما در فضای مرزی بین اینجا و آنجا هستیم.

امیدوارم “آنجا” زمانی باشد که زندگی تا حدودی به حالت عادی باز می گردد و هنگامی که در مغازه ها ظاهر می شوید به این معناست.

برای اطلاعات بیشتر در خصوص انواع ویروس کرونا کلیک کنید.

0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x